ပထမဆံုး တံခါးေခါက္သံ

အင္း စာမေရးျဖစ္တာၾကာလို႔ စာေလးေရးဦးမယ္လို႔ စဥ္းစားမိတယ္.. ဘာေရးရမွန္းေတာ့မသိ..
ေၾသာ္ ရွိတာေပါ့.. ကေလးေလးရွိေနျပီဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို ေရးရမယ္ေလ.. :) ေပ်ာ္သြားၾကသလား.. ဟုတ္တယ္ မီးခ်စ္ မီးခ်စ္ရင္ထဲမွာေလ ကိုကို႔ရင္ေသြးေလးရွိေနျပီ ကိုကိုရဲ႕ (ဗီဒီယိုကားေတြထဲက ေလသံျဖင့္ေျပာသည္).. ခိခိ အရမ္းေပ်ာ္တယ္... ဘယ္ေန႔မွာ စ သတိျပဳမိသလဲဆိုေတာ့ ၁၉ ဂၽြန္ .. အဲ့ေန႔က အလုပ္အသစ္မွာစဆင္းရမယ့္ ရက္ေလ လစာေလးကမက္ေလာက္စရာျဖစ္ေနျပီး ထမင္းလဲေကၽြးတယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္အၾကိဳက္ကြက္တိ.. ဒါနဲ႔ လက္ခံလိုက္တယ္ Tour Company မွာ မလုပ္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္.. ကိုယ့္ရဲ႕တျခားေသာ စည္းေဘာင္ေတြနဲ႔သူက ညီညြတ္ေနျပန္ေတာ့ ဒီလိုပဲလွည့္ပတ္ေတြးရတာေပါ့.. ကဲပါေလ ကေလးေလးကိစၥဆက္ပါဦးမယ္.. သူ႔ကိုယ္သူေၾကာ္ျငာ၀င္ေနတာက မ်ားေနတယ္.. အဲ့ေန႔မနက္ ေစာေစာထေတာ့ .. ေက်ာင္းကလဲသြားရဦးမွာကိုး.. ၾသ ဘ၀ေနာ္.. ဟိုစက္၀န္းေလးကလဲ တစ္ပတ္လည္ရမယ့္ရက္ကို မလည္ေလေတာ့.. စိတ္ကေတာ့ တမ်ိဳးထင္ေနတာေပါ့ေနာ္.. ဒါေပမဲ့ မမွန္းရဲဘူး.. မဟုတ္မွာစိုးလို႔.. အလုပ္ျပန္၀င္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာသိဦးမွျဖစ္မယ္ေပါ့.. ဒါမွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္စရာရွိ ေစာေစာစီးစီး စိုက္ႏိုင္မယ္ေလ.. ကေလးေလးအတြက္ အစျပဳကတည္းက ဘာမွမထိခိုက္ေစခ်င္တဲ့ မိခင္ေမတၱာအစေပါ့.. သူငယ္ခ်င္းမတစ္ေယာက္ကလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္၀န္ရွိေနျပီလို႔ အိပ္မက္မက္ထားေလေတာ့ ကိုယ္လည္း အဲ့ေန႔မနက္က ဆီးစစ္ၾကည့္လိုက္တယ္ေပါ့ကြယ္.. မမွန္းရဲမွန္းရဲနဲ႔ မ်က္စိေလးမပြင့္တပြင့္ျဖဲၾကည့္.. ဟယ္ ဟုတ္တယ္ေတာ့ ဟုတ္တယ္.. ႏွစ္တန္း ႏွစ္တန္း .. ႏွစ္တန္းဆိုတာ positive ေလ.. အိမ္ဦးနတ္ၾကီး အိပ္ေမာက်ေနတာကို ေျပးႏိုး.. ဟုတ္တယ္ သူကဒီအခ်ိန္မွ အိပ္ေမာက်ရတာ ညဆို သူ႔အလုပ္နဲ႔မအိပ္ျဖစ္ မနက္ သံုးနာရီေလးနာရီဆိုတာ ပံုမွန္.. ကိုယ္ႏိုးတဲ့အခ်ိန္ သူကအိပ္ေမာက်ေပါ့.. အဲ့ဒါနဲ႔ႏိုးျပီး ႏွစ္တန္း ႏွစ္တန္းျဖစ္ေနျပီ ဟင္ဟုတ္လား.. မ်က္စိပြတ္သပ္အတင္းျပဴးျပဲၾကည့္... လင္မယားႏွစ္ေယာက္ အေပ်ာ္ေတြ မွ်ေ၀လို႔.. သူက ပီတိေလးနဲ႔ျပန္အိပ္.. မီးခ်စ္က ပီတိေလးနဲ႔ေက်ာင္းသြား ရံုးသြား.. ႏွစ္တန္းေပၚတာေလး ဓါတ္ပံုရိုက္လာျပီး ေဖ့ဘြတ္မွာတင္.. သူမ်ားေတြဆုေတာင္းေပးတာနဲ႔ ပီတိေလးဆက္ခံ..



အင္တာနက္မွာ ေလွ်ာက္ရွာဖတ္ .. ဘေလာ့ဂါမမမ်ားရဲ႕ ကေလးေမြး အေတြ႕အၾကံဳ.. ကိုယ္၀န္သည္ဘ၀ ဂရုစိုက္ပံု.. babycenter မွာလည္း လိုအပ္သည္မ်ားကို ေလ့လာ.. ကိုယ္၀န္ရွိတယ္လို႔ သိသိခ်င္း ဗိုက္အပ္ရမယ္ဆိုတာကို သတိထားမိတယ္.. ကိုယ္၀န္ ေလး ငါး လမွ ဗိုက္အပ္ၾကတာ မွားတယ္တဲ့.. ကိုယ္၀န္ကို အၾကမ္းအားျဖင့္ သံုးပိုင္းပိုင္းႏိုင္ျပီး ပထမသံုးလ ဒုတိယသံုးလ နဲ႔ တတိယသံုးလပါတဲ့.. ပထမသံုးလမွာ ကေလးေလးကအစအဆံုး အကုန္စတင္ဖြံ႔ျဖဳိးရတာမို႔လို႔ သိပ္အေရးၾကီးပါသတဲ့ေလ.. ဟယ္ မျဖစ္ေခ်ဘူး.. ငါ အိုဂ်ီတစ္ေယာက္ေတာ့ ျပဦးမွ.. ဗဟိုအမ်ိဳးသမီးေဆးရံုမွာထိုင္တဲ့ အိုဂ်ီနဲ႔႔ပဲျပမယ္ေပါ့.. ေနာက္တစ္ေန႔ ရံုးဆင္းေတာ့ ရံုးကညစာလိုက္ေကၽြးတာနဲ႔ လိုက္စား.. စားရတဲ့ဆိုင္က ၇န္ကင္းမွာ.. စားျပီး အိမ္ဦးနတ္ကိုဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ သူက သဃၤန္းကၽြန္းက ျပန္လာေနတယ္ ကားေပၚမွာတဲ့.. ဒါဆို အေတာ္ပဲ မီးခ်စ္ကိုလွည့္ေခၚပါေပါ့.. အဲ့ဒါနဲ႔သူလာေခၚေအာင္ေစာင့္ရင္း တျခားလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို ႏွဳတ္ဆက္.. hot line 1876 ကိုဖုန္းဆက္ျပီး သွ်င္ပါဂူေဆးခန္း ဖုန္းနံပါတ္ေမး.. ကိုယ္က ေက်ာက္ေျမာင္းမွာေနတာဆိုေတာ့ နီးနီးနားနားပဲ ျပမယ္ေပါ့.. သွ်င္ပါဂူကိုဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ ဆရာ၀န္ထိုင္တဲ့အခ်ိန္ေတြက ကိုယ့္ရံုးခ်ိန္နဲ႔အဆင္မေျပ.. အဲ့လိုအခ်ိန္မွာပဲ သူကေရာက္လာ.. ကားေပၚမွာ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကေပါ့.. သူက သူငယ္ခ်င္းကားနဲ႔လာတာဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ကားေမာင္းရင္ ေရႊေညာင္ပင္ေဆးခန္းမွာလဲ ဗဟိုအမ်ိဳးသမီးေဆးရံုက အိုဂ်ီေတြရွိတယ္ေလတဲ့.. အို ဟုတ္ျပီ ဒါဆို အခုသြားရင္းနဲ႔ ၀င္ေမးၾကည့္မယ္.. အနားေရာက္ေတာ့ သူ႔ကားခဏရပ္ခိုင္းျပီး အိမ္ဦးနတ္က ဆင္းေမးၾကည့္ေတာ့ အဆင္သင့္လိုက္ေလ အိုဂ်ီက အခုေရာက္ေနျပီ တစ္ခါတည္းျပမလားဆိုေတာ့ ျပမယ္ေပါ့.. အဲ့ဒါနဲ႔ ကေလးေလးကို ဆရာ၀န္နဲ႔စတင္မိတ္ဆက္ေပးတယ္.. ဆရာ၀န္နာမည္က ေဒၚေအးေအးတင့္ တဲ့ professor ပါ.. professor ကိုမွ ျပမယ္လို႔ ေရြးထားတာမဟုတ္ေပမယ့္ ကေလးကံေလးနဲ႔ အဆင္သင့္သြားတာ.. အိုဂ်ီမမက မွာစရာရွိတာမွာေပါ့.. ကိုယ္၀န္ဆိုတာေသခ်ာေအာင္ ကေလးႏွလံုးခုန္မခုန္ၾကည့္ရေအာင္ ေနာက္လမွာ ultrasound ရိုက္ရမယ္တဲ့.. ေကာင္းျပီေလ မွတ္သားစရာရွိတာမွတ္သားလို႔.. အိုဂ်ီမမကို အတြန္႔တက္လိုက္ေသးတယ္.. သက္ဦးကိုယ္၀န္လဲျဖစ္ အရမ္းလဲလိုခ်င္ေနတာမို႔လို႔ ကေလးေလးတစ္ခုခု အခၽြတ္အေခ်ာ္ အတိမ္းအေစာင္းျဖစ္သြားမွာ စိုးမိတယ္ ေပါ့.. အိုဂ်ီမမက သားအိမ္ခိုင္ေဆးထိုးဖို႔ ညႊန္းေပးတယ္.. MO နဲ႔ လာျပန္ထိုးရမယ္ အိုဂ်ီကိုယ္တိုင္ေတာ့ ထိုးမေပးဘူးတဲ့.. ေနာက္ေန႔ ေဆးလာထိုးတယ္ေပါ့.. MO ကလည္း ဂြက္ဆို ထိုးခ်လိုက္တာ ဘာမွလည္း မေျပာ.. စကားေတာင္ေျပာတတ္ရဲ႕လား ထင္ရတယ္.. ေခ်ရမလားလဲ မသိ.. အျပင္ေကာင္တာမွာ ပိုက္ဆံရွင္းကာက်မွ နက္စ္မေလးက ေခ်ေပးအမ ေဆးကနာတယ္ အဆီမို႔လို႔တဲ့.. အဲ့က်မွ ကိုယ္လည္း ေခ်ရတယ္.. အိမ္ေရာက္ျပီး တစ္ရက္ႏွစ္ရက္အထိ တင္ပါးမွာ အလံုးစမ္းမိျပီးနာေနလို႔ ျပန္ခြဲျပဳေနရရင္ ဒုကၡပဲဆိုျပီး အိမ္ဦးနတ္က ေရေႏြးပုလင္းနဲ႔ ေခ်ေပးရွာတယ္.. ပူလည္းပူ နာလည္းနာေပါ့.. ကေလးမ်ားထိေနမလားလို႔ အရမ္းလဲ မေခ်ရဲၾကဘူး.. တင္ပါးကထိုးတာ သားအိမ္ကိုခိုင္တယ္ဆိုေတာ့ တင္ပါးကေခ်တာလဲ သားအိမ္ထဲမွာရွိတဲ့ ကေလးထိခ်င္ထိႏိုင္တယ္ေလ.. ရက္နည္းနည္းၾကာေတာ့ တျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္သြားလို႔ ေတာ္ေသး.. ဟူးးး ခ်စ္လိုက္ရတာ ကေလးေလးရယ္။ ။

ကၽြန္မအိမ္ရွင္မ ႏွင့္ တတိယရွစ္နာရီ

အိမ္ရွင္မတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ဟာ ေတာ္ေတာ့ကို မလြယ္တာပါလား.. အျပင္အလုပ္ကတစ္ဖက္ အိမ္အလုပ္ဆို နဂိုတည္းက အပ်င္းတက္ေနေတာ့ ေယာက်ာ္းလည္းရေရာ မမမီးခ်စ္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ျပီးပါေလေရာ..။ အိမ္ေထာင္သက္သာ တစ္ႏွစ္ျဖစ္လာတယ္ ကိုယ္တိုင္လည္း အိမ္ရွင္မလို႔ မမည္ေသးသလို ခ်စ္ခင္ပြန္းကလဲ အိမ္ေထာင္ဦးစီးလို႔ ၾကိဳစားေနရာယူေနဆဲပဲ..။
ညီမငယ္မ်ားနဲ႔ အိမ္ေထာင္မက်ေသးသူ ရည္းစားလက္ရွိအမ်ိဳးေကာင္းသမီးေလးမ်ားကို ေျပာလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕ အစားေသာက္ေခ်းမ်ားတဲ့ေယာက်ာ္းဆို ေ၀းေ၀းကသာေရွာင္လို႔...။ ေျပာမယ့္သာေျပာတာ ကိုယ္လည္းေရွာင္ခဲ့တာပါပဲ ယူလိုက္မိလို႔ လင္မယားပါလုိ႔ ျဖစ္ကာမွ ဟိုဟာမၾကိဳက္ဘူး ဒီဟာကစားကိုမစားတာ ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးဆိုမစားတတ္ဘူး ဟိုလိုပံုစံမ်ိဳးကစိတ္တိုင္းမက်ဘူး အို အိုးးး မ်ားလိုက္တဲ့ေခ်း ၾကိဳက္ျခင္းမၾကိဳက္ျခင္းဇယားက အစားတိုင္းလိုလိုအတြက္.. ဥပမာ မုန္လာဥထားပါေတာ့ အခ်ဥ္ဟင္းပဲခ်က္ အဲ့တစ္မ်ိဳးပဲသူစားတယ္ ဘဲဥေလးနဲ႔မေၾကာ္နဲ႔ မၾကိဳက္ဘူး အိမ္သူသက္ထားက လက္စြမ္းျပျပီး ပုစြန္ေျခာက္ေလးနဲ႔ အရည္စပ္စပ္အခ်ဥ္ဆီျပန္ေလး ခ်က္ေပးဦးေတာ့ ဘာဟင္းၾကီးမွန္းမသိဘူး..။ ၾသ ကိုကို တတ္လည္းတတ္ႏိုင္ပါလား ဟင္..။ ဒါေတာင္ မယူခင္တည္းက ဟင္းလံုး၀မခ်က္တတ္ဘူးေနာ္ အိမ္မႈကိစၥသိပ္မုန္းတယ္ ေျပာထားျပီးသား..။ ဒါေပသိ ယူမိေတာ့လည္း က်မကမိန္းမသားမို႔လား ဘယ္ မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္ေနႏိုင္ပါ့မလဲ..။ လုပ္ဦးဟဲ့ သိမ္းၾကံဳးလို႔..။ ဟင္းခ်က္တာကလဲ ခပ္ၾကြားၾကြားေလးေျပာရဦးမယ္ အိမ္ကၽြန္မ ပါရမီပါေလသလားေတာ့ မသိ ဘာခ်က္ခ်က္အကုန္ေကာင္းေနေတာ့တာ ေခ်းမ်ားတဲ့သူကလြဲလို႔ က်န္သူအကုန္သြားရည္ေတာက္ေတာက္က် အသားကုန္စား..။ ဆယ္ခါတစ္ခါခ်က္တာကိုးး..။ အိမ္အကူေလးဘာေလးေတာ့ ရွာလိုက္ပါေသးတယ္..။ ကိုယ္တိုင္မွမဟုတ္ပဲ ဘယ္အဆင္ေျပမလဲေနာ္ အ၀တ္ေတြဆိုလည္း အေရာင္ႏုေတြနဲ႔အျဖဳေတြကို အရင့္ေတြနဲ႔ေရာေလွ်ာ္ေတာ့ အေကာင္းစားျဖစ္ျဖစ္ အေကာင္းတကာ့အေကာင္းစားပဲျဖစ္ျဖစ္ စြန္းလို႔.. :( ဟင္းခ်က္လိုက္လည္း ဆိုင္က၀ယ္စားတဲ့ဟင္းထက္ဆိုးတယ္ အရည္ေပါေလာ (ဟင္ ငါကိုယ္တိုင္လည္း ေခ်းမ်ားေနပီလား)ဟင္းကအျမဲလိုလို ငန္ေနရတဲ့ၾကားထဲ အခ်ိဳမႈန္႔ေတြဘာေတြကိုလည္း ကြယ္ရင္ကြယ္သလို အတိုင္းအဆမရွိေလေတာ့ကာ ေရရွည္မျဖစ္ျပန္ဘူး..။ ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ္ေတြက ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀ထူေထာင္လာၾကတာ သူေဌးသားသမီးေတြ တစ္ေယာက္မွမဟုတ္.. တစ္ေယာက္လက္တစ္ေယာက္ဆုပ္ျပီး အမ်ားတန္းတူေအာင္ အူလ်ားဖားလ်ားၾကိဳးစားေနၾကရတာ.. သူကေယာက်ာ္းမို႔ မတြက္တတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ္ကမိန္းမ တြက္တတ္ရမယ္ လူပိုတစ္ေယာက္ႏွင့္သူ၏အသံုးစရိတ္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အိမ္အကူဟာ အေ၀းလြင့္သြားတယ္...။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီက မမမီးခ်စ္ပဲေပါ့..။ တစ္ရက္တစ္ရက္ လံုးလည္ခ်ပ္ျပား ေလွ်ာ္ဦး ေဆးဦး လွည္းဦး ရွင္းဦး ခ်က္ဦး အို မျပီးႏိုင္ပါပဲ..။ ကြကိုသက္သာေအာင္ သံုးေလးရက္စာေစ်း၀ယ္ခဲထားေတာ့လည္း ဘသားေခ်ာက မရွိတဲ့ဟာမွ စားခ်င္တယ္..။ သူကမွ စားခ်င္ပါတယ္ဆို ဒီကလဲ မခ်က္ေကၽြးပဲ မ်က္နွာလႊဲေနႏိုင္ဦးမလား..။ မရဘူး ဒါပဲစားဆိုရင္ေတာ့လည္း အထြန္႔မတတ္ပဲ စားရွာပါတယ္ ဒါေပသိ ပံုမွန္ ႏွစ္ပန္းကန္စားေနၾကလူက တစ္ပန္းကန္ပဲစားေတာ့တာ..။ ကဲ ဒီေတာ့ လူကစိတ္ေကာင္းႏိုင္ပါဦးမလား..။ အိမ္ေထာင္က်ျပီးကတည္းက ကိုယ္ကသာ၀လာျပီး သူကပိန္ေနေတာ့ အစားကိုဂရုစိုက္ေကၽြးေနရတာ..။ ကိုယ္ကသူမ်ားေတြလို 24နာရီ အိမ္ရွင္မမလုပ္ႏိုင္ပဲ အျပင္အလုပ္တစ္ဖက္ရွိေသးေတာ့ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ကိုယ္လုပ္ေပးႏုိင္တာေလးဆို ပင္ပန္းတာေလာက္ကို ေခါင္းထဲကိုမထည့္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ေခၽြးတလံုးလံုး..။ သူက အစားသာမမက္တာ အအိပ္က်မက္ျပန္ေရာ ညဆိုညဥ္႔နက္သည္ထိေနျပီး မနက္က် ေန႔လည္ေလာက္မွ ထတာေတာ့.. တစ္ခါမွ မနက္စာမစားဘူး သူမို႔ေနႏိုင္တယ္... အတင္းႏိႈးေကၽြးလည္း စားရွာပါရဲ႕ ျပီးေတာ့ အိပ္ေရးမ၀လို႔ ေခါင္းမူးတယ္ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္နဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္မေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ပဲ..။ အိမ္ရွင္မဆိုတာ အဲ့လိုပဲလားေနာ္.. အပ်ိဳတုန္းကေတာ့ ကိုယ့္က်န္းမာေရးအတြက္ပဲ ကိုယ္စိတ္ပူရျပီး အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္ေတာ့ သူ႔က်န္းမာေရးအတြက္ကိုပါ စိတ္ပူေပးရသလား..။ ေနမေကာင္းထိုင္မသာက်ရင္ေတာ့လည္း သူက ေဆးခန္းသိပ္သြားခဲတယ္ ေဆးပဲေသာက္တာ ကိုယ္မို႔ျဖစ္ျပီဆိုရင္ သြားသြား ေဆးခန္းသြား အတင္းလႊတ္တာ မဟုတ္လည္း သူကိုယ္တိုင္ လက္စြဲျပီးေဆးခန္းလိုက္ျပတာ.. ၾသ ဒီလိုဆိုေတာ့ သူလည္းငါ့အေပၚ ေစတနာရွိရွာသား..။ အင္းပါေလ ဒီလိုေလးေတြနဲ႔ပဲ မမမီးခ်စ္တို႔ နဖူးကေခၽြးေျခမတင္မက ေျမပါခခဲ့တာၾကာျပီ..။



လူတစ္ေယာက္တိုင္းစီမွာ 24နာရီစီပိုင္ဆိုင္ပါသတဲ့.. ရွစ္နာရီစီခြဲျပီး သံုးပံုပံုလိုက္ပါ.. ပထမရွစ္နာရီက အိပ္ခ်ိန္၊ ဒုတိယရွစ္နာရီက အလုပ္ခ်ိန္/ေက်ာင္းခ်ိန္ တဲ့..။ လူတစ္ေယာက္ဘ၀ကို တတိယရွစ္နာရီက အဆံုးျဖတ္ေပးပါသတဲ့ေလ..။ မီ္းခ်စ္ဘ၀ရဲ႕ တတိယရွစ္နာရီကေတာ့ အိမ္မႈကိစၥနဲ႔ သူ႔အတြက္ လံုးေထြးခ်က္ျပဳတ္ ေျပးလႊားရင္းနဲ႔ပဲ..............

ကေလးလိုခ်င္တယ္

ဘ၀ၾကီးက ပ်င္းစရာေကာင္းတယ္လို႔ ခံစားမိတယ္..။ မနက္အိပ္ယာႏိုးလာ စားစရာရွိတာစား အမ၀မ္းကြဲျပင္ေပးတဲ့ ထမင္းဗူးယူ ရံုးသြား..။ အစကေတာ့ အိမ္မွာေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေခၚထားျဖစ္တယ္ ခုေတာ့ သူလည္းအိမ္ျပန္သြားပီ သူ႔အိမ္ကိစၥေလးနည္းပါး ရွိတာနဲ႔ေပါ့..။ ဟင္းမခ်က္ႏိုင္ မခ်က္ခ်င္ ခ်က္ဖို႔အခ်ိန္မရွိတဲ့ ကၽြန္မတို႔လင္မယားကေတာ့ ဆိုင္ဟင္းနဲ႔ပဲ တ၀ဲလည္လည္ရေတာ့မလိုေပါ့..။ လူေတြကပ်င္းေပမယ့္ ကံေလးကေကာင္းေနေသးေတာ့ အမ၀မ္းကြဲက စက္ရံုမွာလုပ္ရာက မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ သူ႔သားေလးကလည္း ေက်ာင္းပိတ္ထားေတာ့ အိမ္မွာလာေနတယ္ အေတာ္ပဲျဖစ္သြားတာေပါ့..။ အဲ့ဒါနဲ႔ သူကခ်က္ေပး ကိုယ္ကအဆင္သင့္ယူ ရံုးသြား..။ ရံုးကျပန္ အိမ္ေရာက္ေရခ်ိဳး စားေသာက္ တီဗီေလးဘာေလး ၾကည့္ခ်င္လည္းၾကည့္ ျပီးေတာ့အိပ္..။ မနက္က် တစ္ခါႏိုးလား ဒီလိုပဲ တေန႔ တေန႔ ကုန္ေနတာ..။ သမီးေလးတစ္ေယာက္ သိပ္လိုခ်င္မိတယ္..။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္စလံုး ကေလးအရမ္းခ်စ္တတ္တယ္..။ အစကေတာ့ မျပည့္စံုတဲ့ဘ၀ ေက်ာခ်င္းကပ္ရံုးကန္ေနရခ်ိန္မွာ သားသမီးယူလိုက္ရင္ သူ႔ကိုပါေခၚပီး ဒုကၡေပးသလိုျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔ မယူျဖစ္ခဲ့ဘူး..။ တကယ္ေတာ့ သိပ္လိုခ်င္ခဲ့တာ ကၽြန္မကပိုဆိုးတယ္ မိန္းကေလးမို႔လို႔ပဲလား မသိ..။ နဂိုတည္းက ကေလးခ်စ္တတ္သူမို႔ ကိုယ့္သားသမီးသာဆို အစြမ္းကုန္ခ်စ္လိုက္မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳး အျမဲရွိတယ္..။ သူလိုသမွ် ဘာမဆိုလုပ္ေပးမယ္ သူကငါ့ကို ဘယ္လိုအေဖာ္ျပဳမယ္ သူ႔ဘ၀ရဲ႕တေန႔စီ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲလာမယ္ သူမ်ားကေလးေတြနဲ႔ယွဥ္ျပီး ဘယ္လိုေတြကြာေနမယ္ စသျဖင့္ စိတ္ကူးယဥ္လိုက္ရတာအေမာ..။ သြားခ်င္လာခ်င္တဲ့ ေနရာေတြ ေယာက္်ားကို အေဖာ္ျပဳလို႔မရတိုင္း သမီးေလးတစ္ေယာက္ပဲ တ ျဖစ္တယ္..။ ငယ္ငယ္တည္းကလဲ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့ ညီအမအေဖာ္မရွိတဲ့ ကၽြန္မအဖို႔ မိန္းကေလးအေဖာ္လိုခ်င္မိတာ မဆန္းဘူးထင္တာပဲ..။ ပီးေတာ့ ေမာင္ေလးကဆိုးတယ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ခပ္ကဲကဲမို႔ ဒီကအမၾကီးက စိတ္ညစ္တယ္..။ ေယာက်ာ္းေလး မထိန္းခ်င္ေတာ့..။ အိမ္ဦးနတ္ကေတာ့ မဟုတ္ဘူး ေယာက်ာ္းေလးပဲ လိုခ်င္ပါသတဲ့..။ စိတ္ကူးေတြသာ အမ်ိဳးမ်ိဳးယဥ္ေနၾကတာပါ ခုထိေတာ့ ဘာသားသမီးမွ ကိုယ့္ဆီေရာက္မလာေသး..။ ကိုယ့္အဖို႔မွာေတာ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္သာ ရွိမယ္ဆိုရင္ေလ မိန္းကေလးမဟုတ္ပဲ ေယာက်ာ္းေလးျဖစ္ေနလဲ ခ်စ္မွာပါ..။ သူနဲ႔ပဲတူတူ ကိုယ္နဲ႔ပဲဆင္ဆင္ အရမ္းခ်စ္မွာ အရမ္းအရမ္းခ်စ္မွာ..။ တကယ္..။
ဘုရားရွင္ရယ္ သားသမီးတစ္ေယာက္ေလာက္ ျမန္ျမန္ေပးပါေတာ့..။

အလြမ္းေရာင္

အလြမ္းေရာင္
ရင္မွာ စြန္းက်န္ရစ္ေအာင္
နင္ဘာျဖစ္လို႔ ပုန္းေရွာင္
ခ်စ္ခဲ့ျပီးေနာက္
မ်က္ရည္ ရင္မွာပုလဲသီတကြဲစီ
ငါဟာ ကြဲေၾကသြားျပီး နင္မရွိတဲ့ေနာက္

အလြမ္းေလး
ငါ့ဘ၀ရဲ႕ေရာင္စဥ္အလြမ္းေလး
အစကတည္းက မဆံုသင့္ဘူးလို႔ေတြး
အခုေတာ့မွ ငါငိုေၾကြး
အလြမ္းေလး မင္းေပးတဲ့ေရာင္စဥ္ အလြမ္းေလး
အစကတည္းက မဆံုသင့္ဘူးလို႔ေတြး
တကယ္ မဆံုခဲ့တဲ့ေနာက္

အလြမ္းေရာင္
ေပးဆပ္သေလာက္ ျပန္ျပီးမွမရေတာင္
ငါ့အတိတ္က အေၾကာင္းေတြ
အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္
အျဖဴေရာင္ ျပန္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့


(ေဇာ္ပိုင္ - အလြမ္းေရာင္)

မခိုင္ၾကီး နဲ႔ တညတာ

ေျခာက္နာရီခြဲမွ စမယ့္ပြဲကို ေျခာက္နာရီမထိုးခင္တည္းကေရာက္သြားတာေတာင္ အမ်ိဳးသားကဇာတ္ရံုအ၀မွာ လူေတြတန္းစီျပီး ၀င္ေနၾကေလရဲ႕.. အို အိုး ဇြဲေကာင္းၾကခ်က္.. မီးခ်စ္တို႔က ေလးေယာက္အုပ္စု.. 22 ႏို၀င္ဘာက လက္မွတ္ေရာင္းတာ ေတာ္၀င္စင္တာရယ္ junctionရယ္ သူ႔အမေရႊဆိုင္ခြဲေတြရယ္ မန္းသီရိေတးသံသြင္းရယ္ တဲ့.. အဲ့ေန႔သိသိခ်င္းညေနပဲ ေတာ္၀င္စင္တာသြား၀ယ္ပါရဲ႕ မရလိုက္ဘူး.. ဒါနဲ႔ ေနာက္ေန႔ 23 ရက္ေန႔ ရံုးကေနအသာလစ္ျပီး junctionေတြ ေရႊဆိုင္ေတြေလွ်ာက္ေမႊရတာေပါ့.. မရဘူးကြယ္.. ဟယ္ စိတ္ပ်က္လိုက္တာ.. တအားၾကည့္ခ်င္ပါတယ္ဆို.. ေတးသံသြင္းေျပးရေလာက္ေအာင္လဲ အခ်ိန္ကမက်န္ေတာ့.. ငိုေတာင္ခ်င္တယ္.. အရမ္းလုပ္ခ်င္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ကိစၥတစ္ခု အဲ့လိုအဆင္မေျပေတာ့ ၀သီအတိုင္းမ်က္ရည္ေလးေတာ့ ၀ဲလိုက္ရမွ.. ရံုးကိုျပန္လာျပီး စားပြဲေရွ႕စိတ္ေလေလနဲ႔ထိုင္ေနတုန္း ဖုန္း၀င္လာရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက.. ဟယ္ သူငယ္ခ်င္းမေရတဲ့ ငါခု မန္းသီရိေတးသံသြင္းေရွ႕မွာေရာက္ေနတယ္.. မနက္ျဖန္ပြဲအတြက္လက္မွတ္လာ၀ယ္တာ.. မရွိေတာ့လို႔တဲ့.. နင္ေရာ 28 မခိုင္ၾကီးပြဲအတြက္ လက္မွတ္ရလား ဘာလိုေသးလဲလို႔တဲ့... ၾကည့္စမ္း ၾကည့္စမ္း.. ဘယ္နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္က မစလိုက္ပါလိမ့္.. ေအး ေအး ငါ့ကိုေလးေစာင္ ရတဲ့အတန္းက၀ယ္ခဲ့ေပးပါဟယ္လို႔.. ခဏေနက်ေတာ့ သူျပန္ဆက္တယ္ ေအာက္ထပ္ကေတာ့ တစ္ခံုမွမက်န္ေတာ့ဘူးတဲ့ အေပၚထပ္ပဲရတယ္ ယူမလားတဲ့.. ေအးေပါ့ ရရာပဲေပါ့လို႔.. ဒါနဲ႔ 7000 တန္းကို ေလးေယာက္တြဲမက်န္ေတာ့လုိ႔ မနည္း၀ယ္လိုက္ရတယ္ဆိုပဲ.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ကိုယ္သိပ္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ကိုယ့္ခေရဇီ ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္ ပြဲလက္မွတ္ေလးရလိုက္ျပီကိုး.. ေပ်ာ္လိုက္တာ.. သြားေတြအကုန္လံုးျဖီးလို႔.. ေယာက်ာ္းကိုလည္း ဖုန္းလွမ္းဆက္ျပီး ကမန္းကတန္း ျဖစ္စဥ္ကိုရွင္းျပရတာအေမာ.. မွ်ေ၀တာေပါ့ေနာ္..
ကဲ ႏို၀င္ဘာ 28ရက္ေန႔ 27ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ေလးလဲျဖစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညလည္းျဖစ္ျပန္ ကိုယ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ရႈိးပြဲေလးလဲ ၾကည့္ရ.. သာယာေပစြ.. သာယာေပစြ
၀ယ္မရလိုက္တဲ့လက္မွတ္ေတြကေတာ့ ေမွာင္ခိုေတြလက္ထဲမွာေပါ့ေလ.. လက္မွတ္လိုသလား လက္မွတ္လိုသလားနဲ႔ လိုက္ေမးေနၾကတယ္.. ဘယ္ေလာက္နဲ႔ေရာင္းပါလိမ့္လို႔ သိခ်င္လိုက္တာ.. မေမးရဲဘူး.. ေတာ္ၾကာယူမယ္ထင္ျပီး အတင္းလိုက္ကပ္ေနမွာစိုးလို႔.. မယူျပန္ေတ့ာလည္း သူ႔အေပ်ာ္ေခၚတယ္ဆိုျပီး စိတ္ဆိုးသြားဦးမယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ ေလးေယာက္သား ခန္းမထဲသို႔ေအာင္ျမင္စြာ ၀င္လာခဲ့ၾကတယ္ေပါ့.. ၾသ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္ေနာ္.. မီးခ်စ္တို႔လင္မယားအမိုက္စားေလး နွစ္ေယာက္ရယ္ (ဟီ ဟိ ဘလက္ဆင္တူနဲ႔ေလ).. အေဒၚနဲ႔ဦးေလး လင္မယားရယ္.. အင္း ႏွစ္တြဲေလးေယာက္ေပါ့..
7နာရီနားနီးေတာ့ ပြဲကစပါျပီခင္ဗ်ာ.. မခိုင္ၾကီးလွခ်က္ဗ်ာ ဒီဇိုင္နာသိပ္ေတာ္တာပဲ.. သူ ၀တ္ေလ့၀တ္ထမရွိတဲ့ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေတြကို ဒီဇိုင္းဆန္းဆန္းဂါ၀န္ေလးေတြ ေက်ာက္ေတြတပ္ထား စလိုက္ကထိုးလိုက္ရင္ တကိုယ္လံုးလက္လက္ကိုထေနတာပဲ.. လွလိုက္တာ. လွလိုက္တာ.. ေဘာင္းဘီနဲ႔အက်ီအတြဲေလးေတြလဲပါတယ္.. စကပ္နဲ႔အတြဲလည္းပါတာပဲ.. စုစုေပါင္းရွစ္စံုလဲတယ္.. အကုန္လံုးၾကည့္ေကာင္းတယ္.. သူ႔ထံုးစံအတိုင္း သူ႔အဒြန္႔အဒန္႔ေလးေတြနဲ႔လည္း ကေသးတာေပါ့ေလ.. ဒါနဲ႔ ကိုလူမင္းစီစဥ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းပံုစံေလးေတြလည္း ျပေသးတယ္သိလား.. အေနာက္က LED အၾကီးၾကီးမွာေပါ့.. စစဆံုးအပိုင္းေလးကို အရမ္းသေဘာက်တယ္.. မခိုင္ၾကီးတို႔အိမ္မွာေပါ့ သူ႔သားသားက စကိတ္ေလးစီးျပီး ဟိုဟိုဒီဒီ အဲ့ခ်ိန္မွာ မခိုင္ကအျပင္က၀င္လာ သားသားကိုေခၚတယ္ မထူးဘူး လွည့္လည္းမၾကည့္ဘူး.. ေနာက္ေတာ့ မခိုင္အမ်ိဳးသားက အေပၚထပ္ကဆင္းလာတယ္.. သားသားကို မိုးခ်ဳပ္ေနျပီ ေဆာ့တာရပ္ေတာ့အိပ္မယ္ ဘာညာေပါ့.. မခိုင္ကေခၚျပန္ေရာ.. ကိုေအာင္မင္းထြန္းေရေပါ့.. သူလည္းလွည့္မၾကည့္ဘူး အဲ့အခ်ိန္မွာသားသားကအေပါက္၀ဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္.. တံခါးကပြင့္ေနျပီးေလေတြ၀င္ေနတယ္.. သူတို႔က မခိုင္ကိုမျမင္ရဘူး.. ကိုေအာင္မင္းထြန္းက တံခါးလာပိတ္လိုက္တယ္ မခိုင္ကိုယ္လံုးကို ေဖာက္ထြင္းျပီးျဖတ္သြားတယ္.. မခိုင္လြန္႔ခနဲယိုင္သြားတာေပါ့.. ၾသ အဲ့ဒါ ၀ိညဥ္လို႔သိလိုက္တယ္.. မခိုင္ကလည္း သိလိုက္ျပီနဲ႔ထင္တယ္ သားသားေရ သားသားေရဆို ေအာ္လိုက္တာေလ.. အရမ္းငိုခ်င္တာပဲ.. မခိုင္မ်က္ႏွာကို close up ျပတယ္.. မ်က္လံုးမွာမ်က္ရည္ေတြအျပည့္နဲ႔ ဆံုးရႈံးလိုက္ျပီ သားသားကိုသူျပန္မရေတာ့ဘူး.. မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕အၾကီးမားဆံုးနစ္နာမႈ ယူက်ံဳးမရေအာင္၀မ္းနည္းမႈကိုအျပည့္ထည့္ထားတယ္.. သိပ္ေတာ္တယ္ဗ်ာ.. မခိုင္ကို အဲ့ဒါေတြ ခေရဇီျဖစ္တာ.. ဘာပဲလုပ္လုပ္ moodအျပည့္.. အဲ့ဒီလိုလုိက္ပါစီးေမ်ာေနတုန္းမွာပဲ ၀မ္းရြန္ ၀မ္းရြန္ဆိုျပီး ေဆးရံုအေရးေပၚကားအသံနဲ႔ ေနာက္တစ္ကြက္ကိုဆက္ျပတယ္ ကားေပၚမွာလူနာကမခိုင္.. သူစဥ္းစားတယ္ေပါ့.. ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူ႔၀ိညာဥ္ကေနာက္တစ္ဘ၀ကို ကူးမသြားခင္မွာေပါ့ေလ (သူေပးခ်င္တဲ့messageက ဘာလဲေတာ့မသိဘူး ကိုယ္နားလည္သလိုေတြးလိုက္တာ) အလွဴပြဲၾကီးတစ္ခုလုပ္မယ္ေပါ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ေပါ့.. အဲ့လို အဲ့လို အစကေလးက.. ကဲ မမိုက္လား
ပြဲနာမည္ကိုကလည္း Charity Live ပါတဲ့.. ဒီေနရာေတြကိုလွဴမယ္
၁။ ကခ်င္ျပည္နယ္ စစ္ေဘးေရွာင္သူမ်ား
၂။ ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိ ေဘးဒုကၡၾကံဳေတြ႕ေနၾကရသူမ်ား
၃။ ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆးရံုႀကီး
၄။ ကေလးေဆးရံုႀကီး
၅။ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္ေသာ) အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ ပညာေရးကြန္ရက္
၆။ ၈၈မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖဲြ႕ ႏွင့္
၇။ (ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း ဦးေဆာင္ေသာ) HIV/AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရး

Sky Net ကေနလည္း Live လႊင့္ေသးတယ္ ဖုန္းနံပါတ္ေလးတစ္ခုကိုေၾကာ္ျငာထည့္ေပးထားျပီးေတာ့.. အလွဴရွင္ေတြက လွမ္းလွမ္းလွဴေနၾကေသးတာ.. မခိုင္ အက်ီတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အလဲမွာ ကိုအရိုင္း၊ ကိုငွက္ေပ်ာေၾကာ္၊ ကို၀က္မ တို႔က ထြက္ထြက္လာျပီး အလွဴရွင္စာရင္း ေၾကျငာေပးၾကတာေပါ့ေလ ဟာသေလးဘာေလးလုပ္ရင္းေပါ့.. ဦးဇာဂနာလည္း အစပိုင္းမွာ လာေၾကျငာေပးေသးတယ္..Sky Net နဲ႔ Alpineကတင္ သိန္းတစ္ရာစီ လွဴတယ္ဆိုပဲ.. သာဓုေခၚမိပါတယ္..
ဟာသေလးေတြကလည္း အေတာ္ရီရသား.. လူၾကီးေဆးရံုတို႔ လွည္းတန္းဂံုးေက်ာ္တံတားတို႔ဆို အရီရဆံုးပဲ.. :D ..

ပြဲစဥ္ေတာက္ေလွ်ာက္က အရမ္းကိုျပည့္စံုပါတယ္.. တစ္ခုပဲ.. သီခ်င္းဆိုေနတုန္းကို ပန္းစည္းေတြ ပန္းကံုးေတြ လက္ေဆာင္ေတြတက္ေပးၾက.. ေပးတယ္ဆိုလည္း ေပးျပီးျပန္ဆင္းတာမဟုတ္ ဓါတ္ပံုေတြကတြဲရိုက္ၾကေသးတယ္.. စိတ္ပ်က္ဖြယ္.. သူမ်ားေတြၾကည့္ေနတယ္ေလ.. ဟိုမွာလည္း အဆိုေတာ္က သီခ်င္းဆိုရင္းတန္းလန္း သူတို႔ကင္မရာဘက္ကို ျပံဳးျပးရ သူတို႔ကဖက္ထား နမ္းၾကလို႔ ဟန္အေနအထားေတြပ်က္ယြင္း ဘယ္ေလာက္မ်ား ကသိကေအာက္ျဖစ္လိုက္မလဲ.. အမေလး စိုင္းစိုင္းတို႔အလွည့္အဆိုးဆံုးေပါ့ ပ်ိဳမဒီေတြ စင္ေပၚမွာပလူပ်ံလိုေပါ့.. ၾသ ေၾသာ္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ေလ လူဆိုတာေတာ့ လူပါပဲ ေနရာတိုင္းသူ႔အတၱနဲ႔... သူမ်ားကိုမၾကည့္ေပးတတ္တဲ့သူေတြကလဲ အျမဲရွိေနဦးမွာပါ..
အဲ့လိုနဲ႔ပဲ မခိုင္ရဲ႕ပြဲေလးဟာ အရွိန္မွန္မွန္ေလးနဲ႔ ခ်ီတက္ေနတာေပါ့ေလ.. LED နဲ႔သူနဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္လည္း ဆိုေသးရဲ႕.. ကိုယ့္အၾကိဳက္ဆံုး မခ်စ္ရင္မေနႏိုင္တာကလြဲလို႔ေလးကိုလည္း သူကအရင္ထြက္လာဆိုတယ္ တစ္ေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းအျပီး တစ္ဖက္ကန္႔လန္႔ကာထဲ၀င္သြားေတာ့ LEDကေန ဧည့္ခန္းထဲကို သူကေရာက္သြားတဲ့ပံု ေပၚလာေရာ.. အိုး မိုက္တယ္ေနာ္..
ဦးခင္ေမာင္တိုးသီခ်င္းလဲဆိုေသးတယ္.. ၀မ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ တစ္မိနစ္ေတာင္ ျငိမ္သက္လိုက္ၾကေသး အားလံုးတူတူ..

သာယာေက်နပ္ဖြယ္ ပြဲေလးရဲ႕အဆံုးပိုင္းကိုေရာက္ေတာ့ ေလာေလာဆယ္ေကာက္ခံရရွိထားေသာ အလွဴေငြ သိန္းခုႏွစ္ရာေက်ာ္ေတာင္ရပါသတဲ့ သက္ဆိုင္ရာေနရာေတြအတိုင္း လက္ခံေပးသူေတြကို အသီးသီးေပးအပ္တာေပါ့.. ပီတိျဖစ္ေပစြ..
အဲ့လိုပီတိေတြ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ အဆက္မျပတ္သီခ်င္းအပုဒ္တိုင္းကို လိုက္ေအာ္ဆိုစီးေမ်ာျပီး 12နာရီခြဲမွာ အမ်ိဳးသားကဇာတ္ရံုကေန ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကပါတယ္.. (မသြားလို႔လည္း မရေတာ့ဘူးေလ ပြဲကျပီးေနျပီ).. ဗိုက္ဆာတယ္ဆို မုန္႔၀င္စား အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္နာရီခြဲေနေပါ့.. ေအး ေအး အိပ္ဦးမွ အိပ္ဦးမွ မနက္ရံုးတက္ရဦးမယ္ေလ.. အိပ္မက္ထဲကိုလည္း ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္ေလး အလည္လာဦးမလားမသိဘူး.. ဟိ အိပ္ျပီေနာ္.. ႏိုက္ဂြတ္

အသိမၾကြယ္ ဘေလာ့ငယ္

ဘေလာ့ေလးကို ေဖ့ဘြတ္မွာ ေၾကျငာခ်င္တယ္.. ဒါမဲ့ ေၾကာက္တယ္.. အဲ့ဒီေလာကမွာက စာေရးေကာင္းတဲ့ အားက်ရတဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြ အမ်ားၾကီးပဲ.. ဘားမွမေတာက္တေခါက္ မေရးတတ္ပဲနဲ႔ ၀ါသနာကို အာသာေျပ ဘေလာ့ေရးမိတဲ့ မီးခ်စ္ကို ကဲ့ရဲ႕ေနမွာလားလို႔ေပါ့...
ေၾကာက္စရာရွိတာကိုပဲ ေၾကာက္.. ရွက္စရာရွိတာကိုပဲ ရွက္.. မလိုအပ္ပဲနဲ႔ အျမဲ ရွက္မေနေၾကာက္မေနနဲ႔ လို႔ ေျပာတဲ့ အဖိုးရဲ႕စကားကို သတိရတယ္.. ခုက် အဖိုးလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး.. အဖိုးရဲ႕ ေျမးဦး မီးခ်စ္ၾကီးေတာ့ အရင္လို ထံုနေပအရိုးစြဲအက်င့္ေတြနဲ႔ စမ္းတ၀ါး၀ါး လမ္းသြားေနတုန္းပဲ အဖိုးေရ...
၇ ႏွစ္ရက္ဆီပဲ ၾကာမယ္ဆိုတဲ့ ခ်ီးမြန္းျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေတြကို သာယာေနတုန္း ၀မ္းနည္းေနတုန္း ခံစားေနတုန္းပဲ..
တျခားသူရဲ႕အျမင္ကို သိပ္ၾကည့္ျပီး..
မနာလိုတိုက္ခိုက္ျခင္း ခံရရင္ သိပ္အားငယ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္တတ္တယ္..
စိတ္ေပ်ာ့တယ္လို႔ လူတိုင္းက မွတ္ခ်က္ေပးတတ္ေပမယ့္.. မာခ်င္လည္း လူတစ္ေယာက္ကို တစ္သက္လံုးလွည့္မၾကည့္ပဲ ထိုသူဟာ လူပါလို႔ အသိမွတ္မျပဳ ခ်စ္သည္မုန္းသည္မရွိ မခံစားပဲ ေနတတ္တာက်ေတာ့ေရာ...

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ပါေစ ခုေတာ့ ဘေလာ့ေလးကို လူမသိ သူမသိ တိတ္တိတ္ေလး ျခယ္သေနဦးမယ္...
တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ ငါ့ဘေလာ့ေလးလဲ အမ်ားတကာလို လူ၀င္ဆန္႔ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း..............


ဘေလာ့ေလးေရ
အခ်ိန္ခါေတြကို ေရတြက္
အေတြ႕ၾကံဳေတြ ရင့္က်က္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း
အေရွ႕ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တက္လွမ္းပါေနာ္

ဘေလာ့ေလးေရ
အတြန္းထိုး အတိုက္အပုတ္ေတြ ၾကားမွာ
ယိမ္းယိုင္လမ္းမွား လမ္းေပ်ာက္မသြားပါေစနဲ႔ကြာ ♥♥



ဒီပို႔စ္ကိုေရးသာေရးတယ္.. သူ႔ဘေလာ့ကို သိပ္လူသိေစခ်င္တယ္လို႔မ်ား ထင္ေနမလားလို႔ စဥ္းစားေနေသးတာ
ၾသ ခက္ပါရဲ႕ :)

ကမန္းကတန္း တမနက္တာ

အိုးမိုင္ေဂါ့ ကိုးနာရီထိုးျပီ။ ေသေတာ့မွာပဲ။
သံေခ်ာင္းေခါက္သံ ကိုးနာရီတိတိၾကားမွ ကမန္းကတန္း ေစာင္ေတြအတင္းတြန္းဖယ္ျပီး တပ္မက္လွစြာေသာ အိပ္ယာထဲမွ ရုန္းထြက္ရသည္။ မနက္ကိုးနာရီေလ။ အိမ္နားမွာက ေန႔ေန႔ညည သံေခ်ာင္းေခါက္တတ္သည္။ အခ်ိန္သိေအာင္ သံေခ်ာင္းပဲနားေထာင္ျဖစ္သည္ အိပ္ခန္းထဲမွာ နာရီမရွိ။ အျမဲေနာက္က်တတ္သူ ငါးမိနစ္ျဖစ္ျဖစ္ ဆယ္မိနစ္ျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္ခိုးလိုက္ရမွေက်နပ္သူအတြက္ေတာ့ နာရီေတြကို မုန္းသည္ေလ။ ဒါမဲ့ အခ်ိန္ေတြနဲ႔လည္း ကင္းကြာလို႔မွ မရပဲဟာကို ေနာ္။
ေရးခ်ိဳးခန္းထဲအတင္းေျပး ေရးမခ်ိဳးႏိုင္ေတာ့ သြားတိုက္မ်က္ႏွာသစ္ျပီး ဘားမွလည္းမလိမ္းႏိုင္ အ၀တ္ဗီရိုထဲက ထင္ရာျမင္ရာဆြဲ၀တ္ (ထင္ရာျမင္ရာ ကိုယ့္စတိုင္လ္ေလ.. အိုးပါဂါးနားစတိုင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္ :D) အိပ္ထဲကိုလည္း ဘာေတြေကာက္ထည့္မိမွန္းမသိဘူး ေသခ်ာတာေတာ့ ဖုန္းနဲ႔အိမ္ေသာ့ကို ပါေအာင္ယူလိုက္တယ္ ဆိုတာပဲ။ ရံုးခ်ိန္က မနက္ကိုးနာရီအတိ။ မေန႔ကတင္ ေဘာစိက ကိုးနာရီေရာက္ေအာင္လာၾကဖို႔ အီးေမးလ္အပို႔ခံရတဲ့ ရံုးေနာက္က်သူ selection ငါးေယာက္ထဲမွာ ကိုယ္က နံပါတ္ႏွစ္ေနရာ ခ်ိတ္တယ္ေလ။ ဂုဏ္ယူပါတယ္ေပါ့ေနာ္။ ပူပူေႏြးေႏြး အဆံုးမေလးကိုမွ အားမနာ ဒီေန႔ခ်က္ခ်င္းၾကီးေနာက္က်လို႔ေကာင္းပါ့မလား။ တက္စီကိုကမန္းကတန္း ရရာေစ်းနဲ႔ငွား (ငါးရာေတာ့ စစ္လိုက္ေသးတယ္)ျမန္ျမန္သာေမာင္းေပးပါလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ေမာင္းရွာပါတယ္။ ကားေပၚမွာ မ်က္ႏွာေျပာင္ျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တစ္ခုခုေလး ဖံုးဖိရိုက္အုပ္မလို႔ဟာကို ဟိုဘက္ကိုပါသြားလိုက္ ဒီဘက္ကိုပါသြားလိုက္နဲ႔ ကားကလူးေနေတာ့ေလ ပါးဆိုျပီးလက္ကသြားတာ ႏွာေခါင္းေရာက္လိုေရာက္၊ ႏွာေခါင္းဆိုျပီးသြားျပန္ေတာ့ မ်က္စိထိုးမိလိုထိုးမိနဲ႔ ေတာ္ေတာ့ဟယ္ ဆိုျပီး နခ်ရယ္ဘူးသီးေလးပဲ ေနလိုက္ေတာ့တယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ traffic jam ကလည္းေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္ေလ။ ကားေတြကေစ်းက်ေလေတာ့ ၀ယ္ၾကေမာင္းၾကေပါ့ စည္းကမ္းကမရွိ ဒီရက္ပိုင္း ေတာ္ေတာ့ကိုလမ္းပိတ္တာပါ။ ဒါမို႔ ကိုယ္ကားမ၀ယ္တာ :D ဒီေန႔ေတာ့ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္သြားရတဲ့ ခရီးကို နာရီ၀က္နဲ႔ေရာက္သြားတယ္ေလ မဆိုးပါဘူး။ စိတ္ေမာလူေမာ နဲ႔ ရံုးေရာက္မွပဲ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္တယ္။ ေနာက္က်ျပန္ျပီဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၀ိုင္းၾကည့္ၾကေသးတယ္။ ခပ္တည္တည္ပဲေလ ကိုယ္က အရည္ထူပါတယ္။ ။

ကိုယ္ blog ေရးျဖစ္ျပီ

Blog ေရးျဖစ္ပါျပီ အရမ္း၀မ္းသာရပါတယ္.. 2007 ခုႏွစ္တည္းက ဘေလာ့ေရးခ်င္ေနခဲ့တာလို႔ေျပာရင္ ယံုပါ့မလားပဲ.. အဲ့ဒီတုန္းက ရွမ္းျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္.. မိသားစုနဲ႔ေ၀းေနျပီး သူစိမ္းမ်ားၾကားမွာ သူမ်ားနဲ႔သိပ္သဟဇာတ မျဖစ္တတ္တဲ့ ကိုယ္က စာေတြပဲလွိမ့္ဖတ္ျဖစ္တယ္ေလ.. အဲ့အခ်ိန္ ဘေလာ့ေခတ္လို႔လဲ ေျပာလို႔ရေလာက္ေအာင္ ျမန္မာဘေလာ့ေတြ သိပ္ေခတ္စားေနေတာ့ကာ ဆရာ့ဆရာဘေလာ့ကာၾကီးမ်ားအိမ္မွာ မမမီးခ်စ္တစ္ေယာက္ တ၀ဲလည္လည္ေပါ့..
မသိတဲ့ဘေလာ့ကာမရွိ မေရာက္ဖူးတဲ့ဘေလာ့မရွိ.. ဘေလာ့ေရးခ်င္လိုက္တာလဲ တအား နဂိုတည္းက စာေရး၀ါသနာပါခဲ့တာကိုး.. ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ေရးဖူးတယ္ အဆံုးမသတ္တတ္ေတာ့လို႔ တန္းလန္းထားလိုက္ရတယ္.. ေဟ ေဟ့ ရွစ္တန္းတုန္းကေပါ့ (အဲ့ကတည္းက ကိုယ့္ဇာတ္ကိုယ္မႏိုင္ခဲ့တာ ေနာ္).. ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္ပ်က္ျပီး စာေရးဖို႔ငါ အစြမ္းအစမရွိပါဘူးဆိုျပီး ျပစ္ထားလိုက္ေတာ့တယ္.. စာေတာ့ဖတ္ေနတုန္းပါပဲ.. 2007က်ျပန္ေတာ့ ဘေလာ့အတြက္ ဘယ္သူ႔ေမးစမ္းေရးရမွန္းမသိ ကြန္ျပဴတာဆိုတာလည္း ကိုယ္သိပ္မကၽြမ္းက်င္ခဲ့ေလေတာ့ကာ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူးေပါ့..

၇န္ကုန္ျပန္ေရာက္ျပီးေတာ့ ပိုးကေသသြားခဲ့တယ္.. က်န္းမာေရးက မေကာင္းျဖစ္လိုက္ေသးတာကိုး..ေနျပန္ေကာင္းေတာ့လည္း စား၊၀တ္၊ေန ေရးဆိုတဲ့ ေမြးရာပါ ၀ဋ္နာကံနာၾကီးသံုးခုအတြက္ လႈပ္ရွားရုန္းကန္ရင္း စာေရးဖို႕ကို မလွည့္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး.. ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျဖည့္ရ ရွိျပီးသားအတတ္ပညာ အသိပညာေတြကို ျပန္အသံုးခ်ရနဲ႔ ဘ၀ ဆိုတာ ေမာကိုေမာပါတယ္ေလ.. ခုေတာ့ ေရးေတာ့မယ္.. မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ေရးျပီကြယ္.. 2012 ေမေဒးေန႔မွာ အိမ္ေထာင္သည္အျဖစ္ ဘ၀ေျပာင္းခံယူပါတယ္.. ထမင္းဟင္းဆိုတာ စားပြဲခံုေပၚကရတာ ဖြထားသမွ်ေတြဟာ သူ႔အလိုလိုရွင္းသြားတယ္လို႔ ထင္မွတ္ထားခဲ့သူတစ္ေယာက္အဖို႔ အိမ္ရွင္မဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ လြယ္ကူပါ့မလားေနာ္. ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကိုယ္ဘေလာ့ေတြေပၚ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္ အခ်က္အျပဳတ္မ်ားေလ့လာရန္ အိမ္ေထာင္ထိန္းသိမ္းမႈမ်ားသိေစရန္ အမ်ားတကာအိမ္ရွင္မမ်ား၏တေန႔တာကို အတုယူရန္ေပါ့.. ကဲ ကိုယ့္ဘေလာ့ပိုးေလး ျပန္ထိုးလာခဲ့ျပီတည္း..

ပင္ပန္းတယ္ အိမ္ေထာင္သည္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ အိမ္အလုပ္ဟုေခၚေသာ လက္ညိႈးထိုးျပရန္မလြယ္ေပမယ့္ အလြန္ပင္ပန္းလွစြာေသာ အလုပ္မ်ားအျပင္ ကိုယ္ပိုင္၀င္ေငြကို ရူးသြပ္စြာနဲ႔ အျပင္အလုပ္ပါ လုပ္မိေလေတာ့ မက္မိတဲ့လစာနဲ႔ မထြက္ျဖစ္ခဲ့ အိမ္မွာလည္း အိမ္ရွင္မေကာင္းပီသခ်င္..ဒီလိုနဲ႔ပဲ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ တေပြ႔တပိုက္ ျဖစ္လာခဲ့ပါျပီ.. စိတ္ထြက္ေပါက္ငယ္တစ္ခု ရွိေစရန္ စာေရးပါတယ္.. ခံစားရသမွ် ျမင္သမွ် သိေစခ်င္သမွ် စိတ္ဒီေရအတက္အက်အတုိင္း အျဖစ္အပ်က္ေတြကို စာစီပါ့မယ္.. ကိုယ္စိတ္သက္သာေစရန္ ဘေလာ့ေရာက္သူ အမ်ားသူငါ စိတ္အပန္းေျပေစရန္ တစ္စံုတစ္ရာရရွိသြားေစရန္ ရည္ရြယ္လိုက္ပါတယ္...ကိုယ္ဟာဘယ္လိုလူလဲဆိုတာ သိေစဖို႔ေတာ့ 2010တုန္းက ေရးထားတဲ့ကဗ်ာေလးရွိပါတယ္.. ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါေလ အဲ့လူဟာ ကိုယ္ပါပဲ(ေခါင္းမပါဘူး:P)


ငါဟာငါပဲ

ေနခ်င္သလိုေနတတ္တယ္
ဘယ္သူ႔ကိုမွေတာ့ မထိခိုက္ဘူး

မိသားစုကလည္း ဦးစားေပးတယ္
ခ်စ္သူကလည္း ဦးစားေပးတယ္
ဘယ္သူနဲ႔မွေတာ့ ပခံုးခ်င္းယွဥ္မေနဘူး

စိတ္ထဲကမပါရင္ ျပံဳးေတာင္မျပတတ္လို႔
အေပၚယံဟန္ေဆာင္တာေတြ ငါ့အေပၚေလွ်ာ့စမ္းပါ

အရွိကိုအရွိ အမွန္ကိုအမွန္ပဲ
လ်ိဳ႕၀ွက္တဲ့ အတတ္ပညာကို ငါမကၽြမ္းက်င္ဘူးေလ

ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ပီး ေကာင္းေအာင္ၾကိဳးစားေနတယ္
အႏိုင္ေတာ့လာမက်င့္နဲ႔
ဥေပကၡာဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ငါအရမ္းရင္းႏွီးတာ


မီးခ်စ္


ဘေလာ့ကို အသက္ (27) ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔အမွတ္တရ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ေလးမွာ မိတ္ဆက္ပါတယ္
မလိမ္မိုး မလိမ္မာေလးမို႔ မသိသည္ မတတ္သည္မ်ားကို သြန္သင္ေထာက္ျပေပးၾကပါလို႔............